Groenlinks vindt de energietransitie erg belangrijk, maar het moet wel samen met bewoners gebeuren. De energietransitie raakt bewoners direct in hun woning, portemonnee en in het dagelijks leven. Het is geen onderwerp voor politieke profilering, maar voor zorgvuldige en realistische keuzes.

Wat valt op uit de enquête?
Bewoners uit de wijk hebben een vragenlijst gekregen om hun mening te peilen over het overgaan naar alleen elektrische energievoorziening. Uit de resultaten van de enquête over Nieuwe Energie voor Sveaborg komt een beeld naar voren dat we ook in andere wijken herkennen:

  • Een aanzienlijk deel van de bewoners is terughoudend om zelf te investeren in verduurzamingsmaatregelen.
  • Bijna de helft van de bewoners wil of kan geen actieve rol spelen in het traject.
  • Bewoners geven aan behoefte te hebben aan meer duidelijkheid over techniek, kosten, planning en verantwoordelijkheden.

De respons lag rond de 19 procent. Dat roept vragen op over de representativiteit. Het is geen onwil dat zo weinig mensen hebben gereageerd. Dat is de realiteit van mensen met volle agenda’s, financiële zorgen of simpelweg andere prioriteiten. Als overheid moet je daar je aanpak op aanpassen.

Lessen uit eerdere trajecten
We hebben in Schiedam al ervaring opgedaan met wijkgerichte warmtetransitie, onder andere in Groenoord. Daar zien we hoe complex dit soort trajecten zijn. Technisch, financieel én sociaal. Juist daarom is het belangrijk dat lessen uit eerdere wijken zichtbaar worden meegenomen in de aanpak van Sveaborg. Anders lopen we het risico dezelfde knelpunten opnieuw tegen te komen.

Onze inzet richting het college
CDA en Groenlinks vragen onder andere aandacht voor de informatievoorziening aan de gemeenteraad. De gemeenteraad moet zijn kaderstellende en controlerende rol goed kunnen vervullen. Ook willen de vragenstellers weten wat de beperkte investeringsbereidheid van bewoners betekent voor tempo en haalbaarheid van de plannen. Vragen ze hoe de gemeente gaat ontzorgen en ondersteunen: hoe wordt het voor bewoners uitvoerbaar en betaalbaar? En worden de financiële risico’s aan de kaak gesteld. Wat als rijksbijdragen uitblijven? Tot slot vragen Hekman en Siljee hoe het college gaat zorgen voor draagvlak en participatie. Hoe krijgen we een vollediger beeld nu de enquête door zo weinig mensen is ingevuld?

Het gaat uiteindelijk niet om techniek alleen
Energietransitie wordt vaak benaderd als een technisch of financieel vraagstuk. Maar in de wijk is het in de eerste plaats een maatschappelijk proces. Draagvlak ontstaat niet uit een vragenlijst alleen, maar is gestoeld op vertrouwen, duidelijke informatie, eerlijke keuzes en samenwerking tussen de gemeente en de bewoners. Als we willen dat de energietransitie slaagt, moeten betaalbaarheid, duidelijkheid en ondersteuning het vertrekpunt zijn.