Guido Antunes in het ziekenhuis
Guido Antunes in het ziekenhuis

Het zal mij een zorg zijn

GroenLinkser Guido Antunes is recent behandeld in het Vlietland Ziekenhuis. Dit leidde tot een stukje participerende journalistiek. Guido levert een verslag van binnenuit.

Onlangs ben ik geopereerd in het St. Franciscus Vlietland in Schiedam. Daarbij kon ik uit eerste hand aan participerende journalistiek doen. De operatie verliep naar wens en na anderhalve dag werd ik uit het ziekenhuis ontslagen. Ik ervoer de verplegers en artsen als betrokken en professionele personen en werd er ondanks mijn ongemakken zeer vriendelijk behandeld.

Tot mijn pech kreeg ik op de avond na mijn ontslag uit het Vlietland complicaties waardoor ik genoodzaakt werd contact op te nemen met de huisartsenpost. Telefonisch kreeg ik te horen dat ik snel terug moest komen in het ziekenhuis, maar omdat de SEH (spoedeisende hulp) na 21.00 uur gesloten is, werd me om 19.30 uur gezegd dat ik beter naar het St. Franciscus (SFG) in Rotterdam kon gaan. Als alleenstaande man moest ik echter nog vervoer regelen (dank aan mijn GroenLinks collega’s die voor me klaar stonden) en ging naar de SEH in Rotterdam. Het Erasmus MC is met het OV een stuk sneller bereikbaar, maar omdat ik geholpen was in Schiedam, was ik genoodzaakt naar het St. Franciscus te gaan.

In de SEH aldaar was het de hele avond erg druk. Alle tien behandelruimtes waren tot in de nacht volledig bezet. Wat heeft het personeel veel werk moeten verzetten! Mijn complimenten voor hen. Tot mijn pech werd ik wederom opgenomen, maar nu dus in Rotterdam in het SFG. Daar heb ik enkele dagen door mogen brengen en ik moet zeggen dat er voor mij geen verschil was tussen de behandeling in Schiedam en Rotterdam - met deels dezelfde artsen. Gelukkig kreeg ik bezoek, maar dat was enigszins in verwarring over waar ik nu weer in het ziekenhuis lag. Een kennis had gezocht in het Vlietland en me niet gevonden, wat na een kort telefoontje gelukkig was opgelost. Maar de reis met het OV vanaf het Vlietland naar het SFG kostte deze kennis bijna een uur. Want niet iedereen heeft de beschikking over een auto.

Mijn verblijf in het ziekenhuis was na drie dagen over dus mocht ik gelukkig weer naar huis. Snel aan het herstel werken.

Een week later echter had ik weer pech en een volgende complicatie. Ik weer bellen met de Huisartsenpost die me weer uitnodigde op de SEH maar dit keer was ik om 7.45 uur aanwezig dus hoefde ik gelukkig niet naar het SFG in Rotterdam. Maar tot mijn grote spijt mocht ik weer opgenomen worden om er een dag of vijf te verblijven.

Nu ik er wat langer lag en wat meer vertrouwd raakte met het personeel, kon ik ook hun werkomstandigheden ter sprake brengen. Omdat ik onlangs van hun bestuurslid Karen Kruijthof op LOOKtv gehoord had dat ze succesvol waren in het werven van nieuw personeel, maar dat er even veel personeel was vertrokken. Kennelijk kan het Vlietland het personeel onvoldoende vasthouden. Ik was benieuwd wat het personeel kwijt wilde over het vertrek van personeel naar het SFG in Rotterdam en het feit dat de SEH veertien uur (weliswaar tijdelijk maar zonder exacte einddatum) per week korter open is. Tot mijn verbazing hoorde ik dat er een verschil in salarisschaal is tussen Vlietland en SFG. Als dat echt zo is, kan ik begrijpen waarom je geen personeel kunt vasthouden. Ook kreeg ik te horen dat personeel van het SFG zichzelf als medewerkers van het hoofdkantoor beschouwt en zo ook praat tegen hun collega’s in Schiedam.

Mijn conclusie als participerend journalist: De mensen werken in beide ziekenhuizen naar het best van hun kunnen en de patiënten worden goed verzorgd, maar onder de medewerkers leeft blijkbaar het idee dat het Vlietland een 'bijkantoor' is. Als het echt zo is dat er ook nog eens salarisverschillen zijn, dan ben je op de goede weg met het opzetten van een sterfhuisconstructie voor het Vlietland. Door perspectief voor nieuwe werknemers weg te nemen, zul je nooit voldoende personeel kunnen krijgen. Waardoor je niet alleen het overige personeel zwaarder belast, maar ook zo'n 400 duizend inwoners dwingt verder te reizen, met alle risico's van dien.

Ik ben er dankzij de goede zorg van het St Franciscus weer bovenop. Nu het ziekenhuis zelf nog!