Uw zorg, mijn zorg

Vanaf 1 januari kan er voor de mensen die thuiszorg krijgen iets veranderen. Vanaf deze datum gaan de nieuwe contracten van de zorgaanbieders in. In principe merken de mensen die deze zorg krijgen hier niets van. Maar er is nu een zorgelijke situatie ontstaan. De gemeente heeft de zorg in verschillende onderdelen ingedeeld. Alle zorgorganisaties konden zich inschrijven voor de verschillende onderdelen maar het bleek dat op het onderdeel thuiszorg ouderen geen inschrijvingen kwamen. De organisaties dachten niet genoeg te kunnen voldoen aan de vraag die was uitgezet. Althans, niet tegen de vergoeding die er tegenover stond. Het effect is nu dat voor jongeren de zorg na 1 januari 2020 verzekerd is, maar voor de ouderen is er nog geen nieuwe aanbieder. De wethouder moet dus nu in gesprek met de huidige aanbieders om de zorg tijdelijk te verlengen totdat er een nieuwe aanbieder is gevonden.

Ik benijd de wethouder niet. Deze situatie is een direct gevolg van het jarenlang vermarkten van de zorg. De marktwerking in de zorg heeft er niet voor gezorgd dat de zorg is verbeterd voor de mensen die het nodig hebben. Naar mijn mening heeft de marktwerking ervoor gezorgd dat thuiszorgmedewerkers elke minuut moeten verantwoorden. De tijd die ze krijgen om van de ene client naar de andere client te gaan is eigenlijk te kort en het sociale deel van de zorg is ten koste gegaan van harde stopwatchzorg. Eenzame ouderen die thuiszorg ontvangen worden net zo goed geholpen met de persoonlijke aandacht als met de hulp om bijvoorbeeld kousen aan te trekken. 

Concurrentie is veelal financieel gestuurd, maar kwaliteit is kostbaar. De gemeente moet er nu voor zorgen dat er snel een nieuwe aanbieder gevonden wordt voor de thuiszorg. De mensen moeten duidelijkheid krijgen en vooral de geruststelling dat hun zorg gewaarborgd is. Ik wens onze wethouder veel wijsheid toe. Wijsheid die haast heeft want tot 1 januari 2020 is nog minder dan 100 dagen. Ik tel af.